Na początku dwudziestego wieku do wypalania węgla drzewnego służyły mielerze, aktualnie węgiel drzewny jest wypalany w nowoczesnych retorach. Mielerz to stos drewna o gorszej kondycji technicznej ułożony w kształcie kopuły, a następnie pokryty ziemią, gliną albo darnią. Aby wytworzyć węgiel drzewny, drzewo to było spalane z małym i kontrolowanym dostępem powietrza, tak by drewno uległo procesowi suchej destylacji. Sucha destylacja jest procesem rozkładu termicznego substancji. Sucha destylacja polega na tym, że substancja jest poddana działaniu wysokiej temperatury, ale nie ma dostępu do tlenu i innych czynników utleniających. Piroliz, bo tak inaczej nazywana jest sucha destylacja jest procesem wysokotemperaturowym, niekatalitycznym. Wytwarzanie węgla drzewnego w retorach (które są ogrzewane do temperatury 500 stopni) również odbywa poprzez proces suchej destylacji. Węgiel drzewny jest lekką, czarną substancją wytwarzaną z drewna w procesie suchej destylacji. Głównym składnikiem węgla drzewnego jest węgiel pierwiastkowy, zanieczyszczony popiołem oraz z licznymi związkami organicznymi.
